Loading...

Witamy na naszej stronie internetowej. Niestety, Twoja wyszukiwarka nie spełnia wymogów współczesnego kodowania. Zaktualizuj swoją wyszukiwarkę lub pobierz inną:

  1. Google Chrome pobierz
  2. Firefox pobierz
plende

Zamek na skale

We wsi Trzebieszowice, na skalistym zakolu rzeki Białej Lądeckiej znajdował się zamek, służący jako siedziba rycerska. W swoim pierwotnym kształcie był kamienno-drewnianą budowlą obronną. Do czasów współczesnych z ówczesnej warowni przetrwały relikty kamiennych ścian w piwnicach obecnego pałacu. Obecny wygląd pałacu w Trzebieszowicach, to efekt prac budowlanych prowadzonych w różnych okresach. Początkowo był tu dwór renesansowy, a w XVIII w. na jego miejscu wzniesiono nowy pałac, przebudowany następnie w XIX i na początku XX wieku. W trakcie modernizacji dokonanej na początku XIX w. skupiono się na przebudowie wnętrz, pozostawiając barokowy charakter elewacji. Pałac o rozczłonkowanej bryle zawierał dziedziniec z dwukondygnacyjnymi arkadami, który nakryto przeszklonym dachem, tworząc dużą salę z kominkiem.

Czytaj więcej

Zachowała się do dziś jednoprzestrzenna, piękna klatka schodowa. Jej ściany wyłożone są drewnianą boazerią o strukturze neoklasycystycznej zdobionej detalami w stylu neorenesansu i neobaroku – w centralnym miejscu umieszczono herb hrabiowski rodu Obecnie obiekt wraz oficyną jest własnością spółki, która po gruntownym remoncie udostępnia go jako hotel Zamek na Skale.

Zamknij

WIEŻA WIDOKOWA NA GÓRZE BORÓWKOWEJ

Borówkowa Góra to jeden z najwyższych szczytów Gór Złotych - 900 m.n.p.m., i jednocześne najwyżej położony punkt w naszej gminie. Ten graniczny szczyt wznosi się nad wsią Wrzosówka na północ od Lądka-Zdroju. Ramiona góry Borówkowej opierają się od wschodu o Przełecz Ladecką nad wsią Lutynia (610 m.) i od zachodu o Przełęcz Różaniec nad wsią Orłowiec (583 m.). Góra swą nazwę zawdzięcza obficie występującym tu czarnym jagodom - borówkom.

Czytaj więcej

Na Borówkową możemy dojść bezpośrednio z Lądka – Zdroju np. zółtym szlakiem do Przeł. Lądeckiej a następnie zielonym lub jedną z tras spacerowych. Potrzebujemy w sumie ok. 3 godz. na dojście do celu w jedną stronę. Dla mniej zaprawionych turystów proponuję spacer  z parkingu przy granicy Lutynia Travna – z Przełęczy Ladeckiej.  Na zdobycie szczytu potrzebujemy ok. 1 godz. pokonując w tym czasie odcinek ok. 3 km  i różnice poziomów ok. 300 m.  Kierujemy się zielonym szlakiem  przy granicy państwowej w kierunku  zachodnim. Początkowo maszerujemy po łagodnym, otwartym terenie gdzie możemy podziwiać panoramę Lądka-Zdroju, Krowiarek i Masywu Śnieżnika. Po jakimś czasie ścieżka wprowadza turystów w świerkowy las i pojawiają się nieco większe wzniesienia. Odcinek, który pokonujemy składa się na przemian z kilku wzniesień i wypłaszczeń. Trasa jest o średnim poziomie trudności i praktycznie każda sprawna osoba może zdobyć Borówkową górę dostosowując tempo do swoich możliwości. Warto tu wejść ponieważ na szczycie znajduje się  ok. 25 metrowa  wieża widokowa zbudowana w 2006 roku przez Czechów. Co ciekawe już W latach 70-tych XIX wieku, postawiono tu pierwszą drewnianą wieżę widokową, następnie zbudowano restaurację ponieważ już wówczas chętnie przychodzili tu turyści i lądeccy kuracjusze. Widoki jakie możemy zobaczyć z wieży rekompensują trudy zdobywania szczytu. Możemy stąd podziwiać wręcz bajeczne pejzaże Ziemi Kłodzkiej, Masyw Jesenika, Pogórze Sudeckie, tereny opolszczyzny z dobrze widocznymi jeziorami, Paczkowem i Kamieńcem Ząbkowickim.  Co ciekawe, właśnie tu  rodziła się wolna Europa.  21 sierpnia 1987 r. doszło do historycznego konspiracyjnego spotkania działaczy Solidarności Polsko-Czechosłowackiej. Uczestniczyli w nim ze strony polskiej m.in.  Jacek Kuroń, Jan Lityński, Zbigniew Bujak, Zbigniew Janas. Czechosłowację reprezentowali: Václav Havel  późniejszy prezydent Czech Jiří Dienstbier późniejszy minister spraw zagranicznych, Petr Pospíchal późniejszy przewodniczący czeskiej Rady Radia i Telewizji.

Zamknij

Jaskinia Niedźwiedzia

Jaskinia Niedźwiedzia znajduje się w Masywie Śnieżnika Kłodzkiego, na prawym zboczu doliny Kleśnicy, w bloku marmurów leżącym w górze Stromej (1166,8m n.p.m.). Korytarze Jaskini są rozłożone horyzontalnie, w trzech poziomach połączonych tzw. kominami. Najlepiej rozwinięte są piętra środkowe i dolne.

Czytaj więcej
  • Dolne partie – zostały po raz pierwszy bliżej zaprezentowane szerszej publiczności, dzięki powstałemu w 2003 roku filmowi o Jaskini Niedźwiedziej, gdyż do tej pory możliwe było tylko oglądanie fotosów zrobionych przez wyprawy speleologiczne.
  • Partie środkowe – część udostępniono do zwiedzania, możemy poznać wędrując Trasą Turystyczną.
  • Górne partie – zbadaliśmy tylko fragmentarycznie. Występuje one ponad Salami Pałacowymi. Wypływająca z nich woda stworzyła imponujące, kalcytowe formy naciekowe (kaskady – w Zaułku Kaskad, „kamienne mleko” – nad wejściem do Korytarza Wodnego).

Łączna długość korytarzy jaskini przekracza 2,5 km, przy różnicy wysokości między najwyższym, a najniższym punktem około 60 m. Jest to największa jaskinia Sudetów i jedna z głębszych jaskiń w Polsce (jaskinie o większych głębokościach spotykamy na terenie Polski w obszarze krasu tatrzańskiego).

Unikalny mikroklimat jaskini (temperatura w granicach 6ºC, o niewielkiej rocznej  amplitudzie; wilgotność powietrza w granicach 100%; słaby ruch mas powietrza) pozwala na tworzenie się zachwycającej szaty naciekowej, z której to Jaskinia Niedźwiedzia najbardziej słynie.

Wejście tylko z przewodnikiem

Zamknij

Jaskinia Radochowska

Położona w Górach Złotych koło wsi Radochów, do 1966 r., czyli do odkrycia Jaskini Niedźwiedziej była najdłuższą jaskinią w polskiej części Sudetów o łącznej długości ścian i korytarzy wynoszącej 265 metrów. Nazywana dawniej Reyersdorfer Tropsteinhöhle - Radochowska Jaskinia Naciekowa, zachwycała pięknem szaty naciekowej.

Czytaj więcej

Jaskinia znana była już w wieku XVIII. W latach 1933- 1935 mieszkaniec Lądka Zdroju, Heinrich Peregrin, były górnik i właściciel jaskini oczyścił z gruzu skalnego i gliny pierwotny otwór wejściowy i wykonał wewnętrzne prace adaptacyjne, przystosowując obiekt do ruchu turystycznego.

W czasie prac natrafił na kości zwierząt plejstoceńskich, o czym zawiadomił Instytut Zoologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. Ponieważ czaszki niedźwiedzi jaskiniowych były rozmieszczone najpewniej intencjonalnie pod ścianami, a jedna nawet obłożona kamieniami, wysunięto hipotezę, że na tych terenach panował kult niedźwiedzia.

Do dzisiejszego dnia nie rozstrzygnięto problemu czy człowiek jaskiniowy zamieszkiwał jaskinię, a byłoby to jedyne stanowisko paleolityczne na Ziemi Kłodzkiej. Efektem badań faunistycznych prowadzonych w latach trzydziestych było opisanie około 90 gatunków zamieszkujących na stałe lub okresowo jaskinię.

Jak większość jaskiń krasowych Sudetów, Radochowska znajduje się wewnątrz soczewki wapienia wczesnopaleozoicznego, na jej styku z łupkami łyszczykowymi. Trzy sztuczne otwory wejściowe usytuowane są w południowo-wschodnim, prawym zboczu doliny niewielkiego potoku Jaskiniec, spływającego ze stoku Bzowca, na skraju lasu. Wejścia prowadzą do trzech krótkich komór połączonych długim, wąskim korytarzem. Środkowe wiedzie do komory centralnej, od której odchodzi mniejsza, trójkątna z jeziorkiem o temp. 2,4 C. Żyją w nim relikty polodowcowe, jak prapierścienica jaskiniowa, biały i ślepy skorupiak studniczek oraz pierwowij. Nacieki – dawniej tak piękne, że utrwalono je w nazwie jaskini – zachowały się dziś w niewielkiej mierze. Są to głównie małych rozmiarów stalaktyty i stalagmity, grzybki, żebra, kaskady i polewy naciekowe. Na ścianach licznie występują formy korozyjne, tzw. żebra korozyjne i kotły wirowe.

Od czasów powojennych jaskinia jest ogólnodostępna. Należy wyposażyć się w latarkę i dobre obuwie, gdyż niektóre odcinki zalane są wodą lub błotniste oraz mieć w sobie ducha eksploratora a wycieczka dostarczy na pewno wielu wrażeń.

Dojście:
z drogi Kłodzko – Lądek od przystanku PKS w Radochowie zielonym szlakiem,
z Lądka – szlakiem niebieskim lub Doliną Białej Lądeckiej do Radochowa, dalej szlak niebieski.

Jaskinia Radochowska zaprasza od maja do końca września

Wejście tylko z przewodnikiem

Zamknij

Kopalnia Uranu w Kletnie

Kopalnia uranu w Kletnie położona jest na północnym stoku Żmijowca w Masywie Śnieżnika. Działała ona w latach 1948-1953, wykorzystując m.in. kilka średniowiecznych sztolni, w których w przeszłości prowadzono wydobycie żelaza, srebra i miedzi. Kopalnia obejmowała 20 sztolni, 3 szyby, a sumaryczna długość wszystkich wyrobisk górniczych wynosiła ponad 37 km. Łącznie wydobyto tu 20 ton rudy uranu.

Czytaj więcej

Udostępniona do zwiedzania sztolnia nr 18 znajduje się przy drodze łączącej Kletno z Sienną. Stanowi ją wyodrębniony system wyrobisk znajdujący się w północno-wschodniej, najwyżej położonej części kopalni. Zobaczyć tu można wiele atrakcyjnie oświetlonych wystąpień miejscowych minerałów (fluoryt, ametyst, kwarc, malachit i innych), kolekcję historycznych map, sprzętu i kufli górniczych. Długość udostępnionych wyrobisk to około 250 m chodników o szerokości 1,5-2 m, wysokości 1,7-do ponad 2 m. Trwają prace nad rozbudową obiektu, zarówno górnicze jak i speleologiczne. Usługi Edukacyjne świadczone przez Podziemną Trasę Turystyczno-Edukacyjną w Starej Kopalni Uranu w Kletnie to niekonwencjonalne formy i środki dydaktyczne, jakimi są udostępnione wyrobiska historycznej kopalni. Świadczone są na rzecz osób indywidualnych i grup zorganizowanych, szkół wszystkich szczebli jak i ośrodków naukowo-badawczych.

Oferta zawiera:

  • zwiedzanie z przewodnikiem nocne zwiedzanie
  • warsztaty dla dzieci i młodzieży
  • wyprawy ekstremalne imprezy integracyjne

SZTOLNIA JEST CAŁKOWICIE BEZPIECZNA POD WZGLĘDEM PROMIENIOWANIA RADIOAKTYWNEGO!

Zamknij

KOPALNIA ZŁOTA W ZŁOTYM STOKU

Kopalnia złota w Złotym Stoku funkcjonowała aż do 1962 r., kiedy to, z niewyjaśnionych do dziś przyczyn, została definitywnie zamknięta i zlikwidowana. W takim stanie pozostawała przez 34 lata. Po wcześniejszych przygotowaniach i spełnieniu wymaganych formalności w maju 1996 r. otwarto Podziemną Trasę Turystyczną "Kopalnia Złota", a przy niej Muzeum Górnictwa i Hutnictwa w Złotym Stoku.

Czytaj więcej

Z olbrzymiego labiryntu około 300 km podziemnych korytarzy rozmieszczonych na 21 poziomach, obecnie do zwiedzania udostępnione są dwie sztolnie.
Jedna z nich to transportowa „Sztolnia Gertruda”, długości 2 km, z czego turyści odwiedzają tylko jej początkowy 500-metrowy odcinek. Tutaj wyeksponowana jest bogata kolekcja unikalnych map i planów kopalni z okresu od XVIII do XX wieku, a także dawnych narzędzi górniczych. Można tu też podziwiać rzadko spotykane tygle i formy odlewnicze, a także piec muflowy, w którym wytapiano złoto.
Kopalnia na bieżąco urozmaica i wzbogaca zestaw turystycznych atrakcji udostępniając do oglądania coraz to inne fragmenty sukcesywnie oczyszczanych wyrobisk.
Czas zwiedzania wynosi 90 minut, a poszczególne grupy wchodzą do kopalni z przewodnikiem (opcjonalne niemiecki i angielski) co 45 minut. Wybierając się na podziemne eksploracje należy pamiętać że temperatura w kopalni przez cały rok wynosi około 7°C.

Zamknij

RUINY ZAMKU KARPIEŃ

Ruiny zamku Karpień na szczycie Karpiaka (758 m n.p.m.). Karpień w XIV i XV w. był centrum państewka obejmującego obszar doliny górnej Białej Lądeckiej i jej dopływów powyżej Radochowa. Zamek strzegł położonej w pobliżu Przełęczy Karpowskiej, którędy biegł szlak kupiecki - Solna Droga. Zniszczony w czasie wojen husyckich, stał się siedzibą rycerzy-rabusiów.

Czytaj więcej

W XVI w. pozyskiwano stąd kamień do budowy najstarszego zakładu leczniczego „Jerzy”.
Dojście do ruin:

  • z Lądka – niebieskim lub czerwonym szlakiem
  • od Rozdroża Zamkowego – niebieskim lub zielonym szlakiem
Zamknij